TIPS OP EEN RIJ

  • Accepteer dat de wereld vol middelmatigheid zit.
  • Verwonder je over wat niet-HB-ers allemaal voor elkaar krijgen (ondanks hun ‘beperking’). Focus je op hun sterke kanten of specifieke begaafdheden.
  • Stel je verwachtingen over de verwachte prestatie en het resultaat  bij.
  • Besef dat jij degene bent die inspanning moet leveren om met anderen om te gaan, niet andersom.
  • Inspireer zonder te intimideren.
  • Sluit aan bij het tempo en niveau van je collega’s. Schakel af en toe eens terug. Maar: Pas je niet téveel aan en houd je niet téveel in, het moet niet ten koste gaan van jezelf en je passies.
  • Waardeer de specifieke inbreng en kracht van je niet HB-collega’s. Benut deze bij taken waarin jij zelf niet goed bent en in het gezamenlijk bereiken van doelen.

Zoek de goudklompjes om je heen

Een helpende overtuiging om je te verhouden tot middelmatigheid is het zoeken van goudklompjes om je heen. We bedoelen daarmee, beseffen dat andere mensen waardevol en nodig zijn, bijvoorbeeld voor het uitvoeren van meer routinematige klussen.

Anna  stelt concreet. “Om goed samen te werken en doelen te bereiken heb je allerlei soorten mensen en inbreng nodig, niet alleen jezelf”.

Pieter heeft geleerd om de kwaliteiten van anderen te waarderen, in plaats van zich te storen aan de fouten die ze maken. Een voorbeeld hiervan is een collega die hij omschrijft als “een warhoofd, een prutser”. Deze collega volgt een geheel andere aanpak dan hij zelf zou kiezen. Toch weet hij zijn inbreng te waarderen, luistert hij naar deze collega en kijkt hij naar diens kwaliteiten. Pieter heeft geleerd om te accepteren dat de wereld vol middelmatigheid zit, en vindt het fascinerend hoe mensen dan toch dingen voor elkaar kunnen krijgen: “Ik lach erom. Ik zeg de dingen wat voorzichtiger tegenwoordig en begrijp dat er ook andere belangen spelen. Ik ben milder geworden. De wereld is vol middelmatigheid, dat is de norm: ik probeer niet meer teleurgesteld te zijn als ik daarop stuit. Dat heeft met verwachtingen te maken. Ik verwacht minder van mensen om me heen, en heb respect voor wat ze doen en allemaal voor elkaar krijgen (met hun beperking)”.

Er zijn overal om je heen leuke mensen die iets specifieks heel goed kunnen. Daar blinken zij in uit. Dat is het goudklompje.

Frans gebruikt een andere strategie om goudklompjes te zoeken en ontdekken. Hij heeft geleerd om mensen te zoeken die goed zijn in iets specifieks. Mensen die op één gebied een vorm van begaafdheid hebben ontwikkeld. Zo noemt hij het voorbeeld van een weefster die een unieke, prachtig vormgegeven theedoek heeft ontwikkeld en die hem inspireert. Frans heeft geleerd om goed om zich heen te kijken. Er zijn overal om je heen leuke mensen, onafhankelijk van hun functie. Dat kan de postbode zijn of de cafébaas. Zoek ze op en verbind je met ze. Dat is zijn advies.

Oefen in geduld

Een lastige opgave wellicht, maar zeer effectief als je aansluiting wilt vinden bij de mensen met wie je te maken hebt 😉

Kim gaat steevast te hard voor anderen. Ze heeft met vallen en opstaan geleerd om geduld op te brengen en een onderzoekende houding aan te nemen. Voor haar helt het om met een wetenschappelijke blik te kijken naar de situatie. Ze gebruikt specifiek systeem-, organisatie- en managementtheorieën  om te kunnen doorgronden waarom de rest nog niet zover is als zij. Vervolgens bepaalt ze welke tussenstappen haar kunnen helpen om weer met de rest op een lijn te komen.

Wendy sluit zich hierbij aan en zegt heel concreet: Je kan niet verwachten dat anderen naar jou toekomen als ze je niet snappen. Je zult zelf naar hen toe moeten gaan en de aansluiting moeten zoeken. Vervolgens kan je ze dan meenemen naar jouw niveau”.

Probeer anderen te inspireren zonder ze te intimideren.

Anna vertelt dat zij, doordat zij moest samenwerken met mensen die langzamer waren, heeft geleerd om zichzelf in te houden. Ze vindt het daarbij wel belangrijk om niet door te slaan en haar eigen inbreng geheel ondergeschikt te maken aan die van andere mensen. Een concreet voorbeeld uit haar leven: Na drie jaar werken kwam ze terecht op een nieuwe afdeling binnen het bedrijf waar ze werkt. Daar kreeg ze uiteraard te maken met een nieuwe manager, die tegen haar zei: “je moet die Spaanse furie wat temmen, de mannen zijn bang voor je aan de vergadertafel”. Haar reactie als jonge vrouw was om te besluiten zich meer gedienstig opstellen, maar zij raadt ander mensen inmiddels aan dat het beter is een middenweg te zoeken tussen inhouden en uiten. “Het is de kunst om een uitingsvorm te vinden voor je eigen passie en intensiteit. Lukt dat, dan werkt dat in je voordeel. Bevlogenheid wordt toch ook steeds meer gewaardeerd binnen bedrijven? Dat sluit hier prachtig bij aan!”

 

Verwonder je over de mensen om je heen

Leef jij ook in een omgeving waarin mensen regelmatig “ontzettend domme dingen doen”?

Pieter wel, hij zegt: “De wereld is vol middelmatigheid”. Maar hij heeft zich in de loop van de jaren anders leren verhouden tot die middelmatigheid: “Ik ben veel meer gaan luisteren. Ik kwam erachter dat ik geen respect had voor andere mensen, en dat vond ik eigenlijk heel stom. Wat me helpt? Ik observeer meer. En in plaats van boos te worden verwonder ik me meer”.

John schreef vroeger wel eens de oplossing op een afgedekt flipover-vel als zijn collega’s die nog niet wilden horen. Vervolgens liet hij de collega’s gewoon doorvergaderen. Aan het eind trok hij de flipover tevoorschijn en vroeg hij bevestiging. “Klopt dit toevallig met het resultaat dat jullie nu hebben bedacht? ” Resultaat: frustratie bij alle betrokkenen.

John is door deze ervaringen gevoelig geworden voor signalen die er op duiden dat hij even terug moet schakelen. Wat hem hierbij helpt is het besef dat er ook mensen zijn die hij zelf niet kan bijhouden. Hij beseft heel duidelijk dat hij zich moet inspannen om met andere mensen om te gaan. Niet andersom! Zijn sterke zelfreflecterend vermogen helpt hem hierbij. Het werkt voor hem om te beseffen dat hij met de ‘beperkingen’ van anderen moet leren omgaan.

Bovenstaande bewustwording kan je beschouwen als een paradigma shift. Het is effectief om je te realiseren dat je op een of andere manier met de ‘beperkingen’ van anderen moet omgaan …

Ellen ziet deze shift regelmatig optreden bij de HB-ers die zij begeleidt. Zij ziet dat het hoogbegaafde werknemers helpt om om niet zichzelf als norm te nemen, maar om concessies te doen richting de norm van anderen. Zij noemt dit vooral een proces van bewustwording van het feit dat ze moeten terugschakelen om aansluiting te blijven vinden. Ze noemt daarbij dat er wel grenzen zijn aan de mate van aanpassing. Je moet als hoogbegaafde bereid zijn om je aan te passen en flexibel op te stellen, maar wel bewust en zonder jezelf te verloochenen.